Sharp en Eten in een tower restaurant
Vrijdag 29 februari
De laatste dag van de studiereis, het laatste bedrijfsbezoek, de laatste keer met de hele groep eten… Morgen begint de vakantie!
We konden nog redelijk lang uitslapen, voor ons doen tenminste. Sharp is bereikbaar met de trein, al moet je nog wel een stukje tussen high rise buildings doorlopen. Aangezien wij deze hoeveelheid grote gebouwen niet echt kennen, was het reden om veel foto's te maken.
Sharp is het bedrijf waar Sebastiaan het micro onderzoek naar heeft gedaan. Hij heeft bij het ontbijt dan ook een kleine introductie gegeven, ofwel samenvatting het micro onderzoek. Omdat hij dus veel aantekeningen moest maken, mocht ik met zijn camera kiekjes maken. Met mijn laserquest ervaringen schiet ik er natuurlijk ernstig op los. Daardoor heb ik mijn eigen camera een beetje verwaarloosd en kan ik jullie nu niet trakteren op spectaculaire snufjes waar we toch al geen foto's van mochten maken.
De exhibition hall van Sharp begon natuurlijk met de geschiedenis, hoe Sharp aan de naam kwam, het potlood dat altijd scherp bleef (vulpotlood), en hoe ze met LCD's en zonnecellen in calculators groot werden. LCD schermen worden steeds groter, maar ook de zonnecellen worden steeds groter. Deze technologiën hebben veel overeenkomsten en ik vind dat Sharp het op dat punt erg goed voor mekaar heeft. Met de opwarming van de aarde en de ruimtevaart in het oog zal er genoeg markt blijven voor beide technolgiën.
Op de 42ste verdieping mochten we een lunch nuttigen waar we bijna gedwongen werden ons te mengen onder een aantal medewerkers van Sharp. Van het uitzicht heb ik een flink aantal foto's geschoten, helaas niet met mijn eigen camera.
Na de lunch gingen we terug naar de 2e verdieping, een vergaderzaal was gereed gemaakt en iedereen kon om een grote tafel met microfoon-speaker-set (van Philips). Deze mogelijkheid werd ook even geoefend door bepaalde mensen die het niet konden laten bepaalde insider jokes te verkondigen over de microfoon.
Ik ging aan de andere kant van de tafel zitten, zodat ik misschien nog wat foto's ging maken. Wist ik veel dat de baas van deze locatie van Sharp ineens op het idee kwam de vrije stoel naast me in gebruik te nemen. Even schrikken, om mij heen kijken of het wel gepast was voor mij om daar te zitten, maar gelukkig was het toegestaan. Zelfs nog even gezellig, jammer dat hij geen engels sprak.
Met een beetje hulp van een Fransman die al enige tijd bij het bedrijf werkte heb ik gevraagd wat voor telefoon de man had (naam weer eens vergeten, misschien dat ik hem even opzoek binnenkort). Hij had een telefoon van 6 jaar oud, niet echt het nieuwste van het nieuwste. Even later stond hij plotseling op tijdens een presentatie van een van zijn medewerkers (aan de andere kant van de zaal) en wandelde rustig de kamer/zaal uit. Een poosje later kwam hij terug en duwde mij 2 apparaten in mijn hand, een telefoon (klapmodel) en een groter apparaat met schuif-qwerty-toetsenbord. Die kon ik dan vergelijken met mijn eigen telefoon die ietsje dikker bleek te zijn dan het klapmodel van sharp.
Wat mijne niet heeft en die twee wel was digitale televisie. In Nederland zijn we nu ook over op digitenne en consorten, daar is dat al wat langer, al hebben ze het naast elkaar laten bestaan. De apparaten hadden beiden een kleine antenne en daarmee kun je televisie kijken, een stuk of 8 kanalen zelfs. Na een tijdje was ik uitgekeken (windows mobile), de interface was een beetje lastig, aangezien het japanse tekens waren die ik meestal niet meteen begrijp. Even later stond de baas op, nam de apparaatjes weer mee en kwam even later terug zonder. Tevens zonder jasje, het was redelijk warm in de zaal.
Het is natuurlijk niet erg als de baas, die alle praatjes al kent, even in slaap valt (gebeurde ook regelmatig), maar dat hij zomaar de zaal uitloopt, vond ik toch wel frappant. Er was gelukkig koffie, thee, water, jus d'orange, een beetje verkoeling toch wel lekker. Het niveau van de discussie was wel redelijk hoog, we werden ook gevraagd om en mening te geven. Nog even een opmerking over de energie die gestoken was in het zoeken naar een Nederlandse vlag en de cadeautjes konden (aan Sharp) overhandigd worden.
Het laatste avondm… avondeten was heeel bijzonder. De commissie heeft dit heel goed gepland. Het was namelijk in Shinjuku Park Tower bij het Park Hyatt Tokyo. Exclusief eten op de 52ste verdieping van een wolkenkrabber, geweldig! De toren is zelfs gebruikt voor opnames van de film Lost in Translation.
Shinjuku Park Tower :
Discussion