Hiroshima
Zondag 17 februari
9.30. We zitten nu weer in een Shinkansen, deze ziet er nog sneller uit, maar tot nu toe hebben we nog maar 274 kilometer per uur gehaald.
10.10 Hij haalde net 297 kilometer per uur op de GPS unit van Thijs.
Het ontbijt vanochtend in het hotel was prima, voor het eerst weer cornflakes gehad. Kopje koffie gehad, wat fruit en broodjes. Ook flink wat slaap gehad, aangezien het gemiddelde op amper 5 uur per nacht lag. Nog even de foto's van gisteren en vrijdag online gezet, aangezien het de avond ervoor te druk was in de hotel lobby. De lobby zag er gisteravond echt uit als een commando centrum, overal schermen, mensen die aan het bellen waren via skype en dergelijke. Best gezellig hoor, maar van echte privacy is dan geen sprake.
Nu zijn we op weg naar Hiroshima, het volgende station. Het is anderhalf uur durende reis, maar wel gezellig, ook nog even dit stuk tekst geschreven en geluisterd naar muziek op mijn telefoon, met de headset van Ellen. Het enige waar ik nu nog last van heb is druk op de oren.
Ik begin nu ook echt mijn telefoon te waarderen, anderen hebben soortgelijke telefoons, maar dan wat nieuwer. We wisselen veel handigheden uit.
20.30u vanochtend een maximum snelheid van 303 kilometer per uur gehaald. Nu zijn we op de terugweg.
In het midden van Hiroshima staat een ruine van een gebouw van voor de atoombom. Omdat dit gebouw voorheen een koperen dak had, met een koepel, word het nu A-dome genoemd. Het gebouw staat centraal in allerlei beschrijvingen, omdat het bijna loodrecht onder het hypercentrum van de explosie lag. Doordat de schokgolf van boven kwam, bleven de muren grotendeels staan. Het is het laatste gebouw dat nog niet is afgebroken, en dat zal ook niet meer gebeuren.

Het herdenkingsmonument en het museum staan volledig in het teken van de tragedie, maar er wordt ook verkondigt dat zoiets nooit meer mag gebeuren. De impact die zo'n bom heeft op een bevolkte omgeving is enorm. Dichtbij het centrum van de explosie is alles en iedereen direct verwoest en verdampt. Verder van het centrum betekent gebouwen in puin, mensen begraven onder zware objecten en die door niemand gered worden. Verschrikkelijke brandwonden, waarbij het kleurpatroon van de kimono in het vel werd gebrandmerkt, omdat de donkere kleur van het bloemetjespatroon meer hitte opneemt.
Dichterbij het centrum werd de toplaag van dakpannen gesmolten, waardoor een bobbelend structuur ontstond. Veel overlevenden stierven door het vuur, omdat ze niet op tijd uit een ingestort gebouw konden worden gered. Andere overlevenden en gewonden stierven binnen enkele dagen of weken aan hun verwondingen of aan stralingsziekte. De schatting is dat er nog zo'n 140.000 aan de indirecte gevolgen van de bom overleden, vooral omdat de fallout, bestaande uit zwarte regen (radioactief), nog velen trof. Kanker, zoals leukemie, kwam veel voor. Het gekke is dat na een week de straling zover verdwenen was, dat het gebied weer enigszins toegankelijk was.
adempause
Bij het zoeken naar een geschikte lunch kwamen we een soort mediamarkt tegen. Achteraf hoorden we dat er nog wel een grotere was, met negen verdiepingen, deze had er vijf. Ontzettend veel telefoons en electronica, een hele verdieping alleen voor dvd's, cd's en andere media. Berend heeft zelfs nog een paar japanse audiocd's gehaald. Ik heb ze nog niet gehoord, ben benieuwd hoe ze klinken.
In Hiroshima hebben we ook avond gegeten. In een smal gebouw met de lift naar de 4e vloer kwamen we op een verdieping met alleen maar met wanden afgebakende keukentjes, waar je moest plaatsnemen aan een grote bakplaat, waar 2 koks klaar stonden om een okonomiyaki voor je klaar te maken. Ik had een gerecht met allerlei laagjes, onder andere crepe, gebakken ei, touge, groenten, spek en nog wat kruiden. Erg lekker en na afloop nog een moccha tall bij de starbucks gehaald.









Discussion