University of Tsukuba en AIST

Woensdag 27 februari

Foto's

De Daily Inn is gelukkig achter de rug. Muffe rokerige kamers met korte bedden en stinkende airco's en verwarming. Het ontbijt, toast, gekookt koud ei, roerbakgroenten en nog wat japans spul was voldoende, al heb ik alleen de toast en het ei naar binnen gewerkt. De koffie moest was nog net koffie te noemen. Ook ik ben slachtoffer geworden van verkoudheid, al kan ik het nog net hebben. Het aantal snotterende mensen is nu hoog, zelfs onze beide docenten zijn getroffen.

De University of Tsukuba, waar we vanochtend waren had de volgende interessante concepten en prototypes:

1. Suggestion Mirror, een scherm waar het beeld van een camera op getoond wordt, met het effect van een spiegel. In beeld worden suggesties gegeven over welk kledingstuk gedragen kan worden.
2. Kokacam, plaatjes over realtime video van kantoor leggen. Op een computer kan met een programma het beeld van een camera opgevraagd worden, hierop wordt dan met vlammen of rookpluimen aangegeven of een persoon gestresst is of slaapt. In hetzelfde programma kan er wat op het whiteboard gekrabbeld worden, wat in de echte wereld door een beamer op een whiteboard wordt geprojecteerd.
3. Hand Gesture Photo Shooting Interface, voor een tweetal camera's kun je met een gebaar, maak met beide handen twee hoeken van een rechtkant, de derde camera opdracht geven te focusen en te zoomen op het gebied waar je naar wijst. Heel leuk systeem, maar het werkt alleen met het richten op een object aan de kant van de twee camera's, een derde of zelfs vierde camera zou hiervoor een oplossing zijn.
4. Finger Motion Interface, genaamd Doublecross, hiermee wordt door een camera een brightled, zoals sommige gebruiken aan hun sleutelhanger, je vinger gevolgd. Het lichtje draag je als een soort ring aan je vinger. Door je vinger naar beneden te bewegen, verplaats je de cursor op het scherm ook naar beneden. Met bewegingen over lijntjes op het scherm
5. Laser Pointer Interface movement, bij het geven van een presentatie kun je met een laserpointer wijzen naar het scherm. Een camera ziet het laserpuntje en vertaald dit naar een muiscursor. Door uit en in het beeld te bewegen kun je van slide wisselen.

De presentaties van de docenten/professoren van de universiteit van Tsukuba waren interessant. Het onderwerp van de eerste presentatie was Context-Awareness Methodology using Semantic-Web Technologies, waarbij metadata van de situatie van de persoon in xml formaat werd opgeslagen. Dit is natuurlijk helemaal mijn straatje en ik vroeg dan ook of ze ook XPath en XQuery gebruikten. Er werd daarop even overlegt, waarna ze ons konden melden dat ze helemaal geen database gebruiken, maar gewoon een filesysteem. Komt er op neer dat ze veel aandacht hebben gestoken in de formaat (MPEG21 en MPEG7), maar niet in zoeken in database. De demo zag er dan ook erg langzaam uit.

Terug op Tsukuba station, gingen we lunchen in het winkelcentrum. Lekkere MOS burgers gehad met friet en gefrituurde uienringen. Een paar mensen van de Nederlandse Ambassade kwamen bij ons op het station vergezellen, een Nederlander met een hoge functie en zijn Japanse collega. Even later kwam de bus waar maar 25 mensen in konden. Dit paste natuurlijk niet, dus mochten er een paar met een taxi naar AIST.

AIST staat voor National Institute of Advanced Industrial Science and Technology en heeft een campus vlak bij JAXA. Het is een groot instituut met veel onderzoek en komt voort uit een aantal losse onderzoeksorganen die van de regering samen moesten gaan. In een soort exhibition gebouw was een robot te zien die kon dansen en vechten. Ook Papo, een zeehondje die geluiden maakt en reageert op aanraking, viel erg in de smaak bij sommige mensen.

Een tweetal demo's die erg leuk en vernieuwend waren: Active Music Listening, een muziek analyzer die repetitie detecteert en daarmee een refrein opspoord. Door ook de stem van andere geluiden te scheiden kun je duidelijk door muziek heen skippen. Deze techniek gecombineerd met een beat synthesizer maakt het mogelijk de drums te vervangen door een ander soort drums, of zelfs de hele beat weg te laten en eventueel te vervangen door een totaal ander ritme. Ze hadden ook nog een rolstoel met een camera unit er boven. Dit is een bol achtige constructie van 36 camera's die gezamelijk een stereo beeld van de hele omgeving kan maken. Dit in combinatie met een stukje software maakt het mogelijk om de rolstoel te laten stoppen wanneer er een object op het pad komt, ook bij het achteruit rijden. Ook kan de gebruiker met gebaren de rolstoel een richting op sturen of een noodstop maken.

Voor we met de trein gingen nog even bij de starbucks koffie gehaald, overdag geen koffie gehad namelijk. Terug in het hotel moesten we ons omkleden en de polo van de sponsors aan doen. Hiermee moesten we dan op de foto. Een heel stuk met de metro gegaan, op zoek naar een bepaalde gang. Veel gelopen en uiteindelijk kwamen we in station Tokyo een geschikt verlichte gang tegen. Hier gek gedaan voor de camera en de foto laten maken door het eerste Japanse meisje dat langs kwam.

Vervolgens op zoek gegaan naar een geschikte gelegenheid om te eten. Buiten stonden alleen maar high-rise buildings. Niet erg veel restaurants en zeker niet goedkoop. Bij het Tokyo station vonden we een hoop restaurants onder het spoor. Bij één was en nog een tafel vrij waar wij met z'n zessen konden zitten. Hier hebben we in drie rondes lekker veel verschillende dingen gegeten met bier erbij. Toetje bij de Starbucks gehaald (natuurlijk), met een sachertorte.