Kajima en Jaxa
Dinsdag 26 februari
Kwart voor zeven ging vanochtend de wekker, als je met drie andere mensen op één kamer slaapt, dan wil je hem wel snel uit doen, helemaal als je wekker zacht begint en steeds harder en harder gaat. Ik deed dus een ontzettend snelle greep naar mijn telefoon met een slaperig hoofd en weinig licht. De telefoon vond ik uiteindelijk, maar ondertussen zeilde er van alles naar beneden. Onder andere mijn bril en DVD brander van mijn laptop vonden 1.5 meter lager een solide ondergrond. Gelukkig niets kapot, maar ik was in ieder geval meteen wakker. Geroosterd brood met jam en koffie gaat er nog steeds in, lekker snel te eten en de koffie kan ik nog steeds meenemen. Toch nog wel lastig als je de koffie op hebt en je moet je beker weggooien. Op perrons staat namelijk zelden een prullenbak.
Mannetjes, hier hebben ze mannetjes voor klusjes waar in Nederland niemand bedenkt dat je er een vak van kan maken. Bij poortjes op stations staat altijd minstens één mannetje (of vrouwtje), vaak zelfs meer. Bij bouwwerkzaamheden kennen ze het bord 'pas op, bouwverkeer' niet, daar staat iemand met een lichtstok de voetgangers en auto's tegen te houden wanneer er een metselaar met kruiwagen langs komt zetten. We hebben gezien dat de stationspoortjes vervangen werden, een paar mensen bleven even kijken en telden zo'n 40 mannetjes, waarbij er maar één echt bezig was (het was vast een momentopname). Het tegengestelde is ook mogelijk, je ziet dat het geld wordt gehaald uit de ticketautomaat of ander vending machine, dit wordt dan gedaan door welgeteld één klein mannetje of vrouwtje. Deze hoeveelheid mannetjes heeft ook voordelen, als je ook maar 5 seconden om je heen staat te kijken alsof je de weg kwijt bent, komt er al weer een mannetje naar je toe om je te helpen. Ook in winkels staat er bij elk gangpad een mannetje, tenzij het echt druk is.
Het eerste bedrijf wat vandaag op de planning stond was Kajima. Het is een architect/bouwbedrijf wat over de hele wereld opdrachten heeft en gebouwen heeft neergezet. Onder andere een kerncentrale, een brug over een dal en een flink aantal hoge gebouwen. Kajima Corporation heeft als slogan 'Turning dreams into reality, for creating harmony between people and the environment'. We kregen een interessante rondleiding door de labs waar onder andere een aardbeving simulator en een windtunnel te bezichtigen waren. Kajima doet namelijk erg veel in onderzoek naar aardbevingen, omdat het in Japan vaak gebeurd. Wij hebben nu nog geen aardbeving gehad, misschien een kleintje, maar die voel ik toch al nooit. Ze hebben schokbrekers gemaakt voor onder betonnen gebouwen, een soort rubber ringen, maar dan zo groot als de autoband van een vrachtwagen, maar dan geheel rubber met schijven metaal erin. Dit systeem heeft al menig gebouw gered, volgens Kajima. Met sensoren doen ze ook nog wat, maar dan voor detecteren van bewegingen tijdens aardbevingen. Ze hebben ook niet een realtime netwerk, maar eentje die de sensoren één voor één de data laat sturen na een aardbeving.
Met de trein zouden een paar krappe aansluitingen zijn, maar gelukkig hebben we ze allemaal prima gehaald. Wel goed voor de conditie. In de trein naar Tsukuba kwam er wel een komiek met het idee dat we er opeens uit moesten. Aangezien iedereen zat te slapen, werkte dat natuurlijk net als bij die schapen. Iedereen stond dus ineens op het perron, waarna een paar, myself included, er achterkwamen dat we nog een kwartier moesten in die trein. Gelukkig konden we net zo snel de trein weer in en kon ik weer verder op mijn laptop die ik in alle haast even had dicht geklapt.
Bij Jaxa zou het heel leuk worden, en op het terein was er al direct iets te zien. Ze hebben er namelijk een raket neergelegd, of het een model is of een echte die nooit de lucht in is gegaan, weet ik niet, maar zo'n ding is in ieder geval enorm. Eerst de expositieruimte bekeken, waar veel satelieten staan. Hieronder zowel namaak als het echte werk, die voor onderzoek (research & development) in elkaar zijn gezet. Ook nog een verhaal over het International Space Station met natuurlijk een module waar je in kon lopen. Binnen in de module is het 2 meter hoog en waarschijnlijk ook net zo breed. De presentatie over een paar nieuwe onderzoekssatelieten was interessant, maar werd niet interessant verteld. Toch wel een leuke middag gehad en ik was blij dat het hotel waar we nu zitten, de Daily Inn, dichtbij Jaxa is.
